Studentizine

Studentizine 48

Redactioneel

Vreten op aarde voor allen die van goede wil zijn, en de beste wensen voor een nieuw jaar dat al enigszins beduimeld uit de kast dreigt te komen. Een Bergense schooldirecteur bleek van heel goede wil te zijn, bij het afleveren van studentenattesten voor Marokkanen die naar België wilden komen. De meeste van die studenten spraken zelfs geen woord Frans, en sommigen konden zelfs niet lezen of schrijven. Zij verdwenen, na hun overkomst, dan ook spoorloos. De school “toucheerde” de subsidies, de directeur had een spaarboekje met zowat een miljoen Eurootjes erop, en de “studenten”…tsja…
In Otniel, op de Westelijke Jordaanoever, kwamen vier Israëlische studenten om het leven bij een inval door twee gewapende Palestijnen, en Palestijnse studenten raakten betrokken in gevechten met het Israëlisch leger… zalig kerstsfeertje…
In Kasjmir zijn drie studentes vermoord door Islamitische guerillastrijders. Twee van de meisjes, 18 en 20 jaar jong, werden onthoofd; beste wensen, beste mensen…
Een chauffeur van een schoolbus uit het Mechelse kukelde met 1,7 promille in z’n botten, en met een buslading kinderen uit het bijzonder onderwijs, tegen een verkeerspaal, zum Wohl!
Om maar te zeggen, er wordt al gevierd, maar niet altijd even “kosher”. Laat ons ondanks alles toch proberen er een aangenaam eindejaar van te maken! Jullie horen weer van ons in het volgende jaar, waarvoor de redactie en de hele Studiantbende jullie alvast het allerbeste willen wensen. Hoe beter we het willen maken, hoe meer we onszelf zullen moeten inspannen en positief opstellen, dat is wel zeker! Aan ons zal het (waarschijnlijk) niet liggen....

Studenten en professoren ongerust over lerarenopleiding

Met deze tekst willen we onze bezorgdheid uiten over de situatie van de academische lerarenopleiding (ALO). We willen het Vlaamse en universitaire onderwijsbeleid op hun verantwoordelijkheid wijzen en een constructieve bijdrage leveren tot een verdere dialoog over het versterken van de ALO in het Vlaamse onderwijslandschap. Deze bijdrage is het resultaat van een overleg tussen de studentenvertegenwoordigers van Kringraad (een raad van de Leuvense Overkoepelende Kringorganisatie LOKO) en de Raad van het Academisch Vormingsinstituut voor Leraren (AVL-Raad) van de K.U.Leuven.
Wispelturigheid van het beleid
De positie van de academische lerarenopleiding blijft in de actuele hervormingen van het hoger-onderwijslandschap erg onduidelijk. In uitvoering van de Bolognaverklaring (1999) wil Europa een transparante, kwalitatieve en competitieve hoger-onderwijsruimte tot stand brengen. Dit uit zich concreet in de invoering van de bachelor-masterstructuur (BaMa). In Vlaanderen heeft het ministerie van Onderwijs deze hervorming op gang gebracht met een voorstel tot structuurdecreet dat nog moet worden goedgekeurd. Zoals andere opleidingen, dient ook de lerarenopleiding geïntegreerd te worden in de vooropgestelde BaMa-structuur. De overheid gaat bij het opstellen van een decretaal kader voor de ALO evenwel erg slordig en wispelturig te werk. De Vlaamse regering noch de rectoren in de Vlaamse Interuniversitaire Raad hebben totnogtoe een duidelijk standpunt ingenomen over de academische lerarenopleiding.
Het staat reeds vast dat toekomstige leraren aan de hogescholen (opleidingen voor kleuteronderwijs, lager onderwijs en de eerste jaren secundair onderwijs) als professionele bachelors zullen afstuderen. De academische lerarenopleiding valt daarentegen buiten het ontwerp van structuurdecreet. Volgens de plannen van de minister zal de universiteit zelfs geen diploma meer uitreiken aan leraren hoger secundair onderwijs. Een certificaat moet volgens haar volstaan. In Vlaanderen zou er dus maar één soort leraar zijn met een Europees diploma: de afgestudeerden van de hogescholen. Een dergelijke discriminatie is onverantwoord. Na meer dan een jaar onduidelijkheid en inertie is er dringend behoefte aan een duidelijk kader en een heldere visie van waaruit voor de ALO een stimulerend beleid kan gevoerd worden.
Herwaardering van de academische lerarenopleiding en het lerarenberoep
Indien de hogescholen een bacheloropleiding organiseren, dan moeten de universiteiten ook de mogelijkheid hebben een volwaardige educatieve master in te richten met een studieomvang van één volledig academiejaar (d.i. een studiebelasting van 60 studiepunten volgens de Europese normen). Dat laat toe leraren te vormen die wetenschappelijk denken vertalen naar zinvolle onderwijsleersituaties voor leerlingen. Bovendien garandeert het dat in de hogere jaren van het secundair onderwijs leraren met een gedegen vakinhoudelijke en onderwijskundige vorming op masterniveau aanwezig zijn. Overigens pleiten we er ook voor dat docenten in het hoger onderwijs, zowel aan universiteiten als hogescholen, houder zijn van een educatieve master.
Een dergelijk masterprogramma is gericht op het ontwikkelen van de basiscompetenties die iedere leraar dient te verwerven. Deze zijn in 1996 decretaal vastgelegd door de Vlaamse overheid en hebben betrekking op de leerling, de school en de samenleving. Daarbij moet hij functioneren als vakwetenschappelijk en pedagogisch-didactisch expert, onderzoeker én vernieuwer. Een masterprogramma, zoals wij hier voorstellen, is daarvoor een absolute must.
Meer praktijk
Uit de resultaten van een recente ministeriële beleidsevaluatie blijkt dat de universitaire lerarenopleiding positief wordt gewaardeerd, maar dat het praktijkgedeelte sterker moet worden uitgebouwd. Om daar rekening mee te houden, zou de stage aanzienlijk moeten worden uitgebreid. Tijdens die stage is immers niet a

Lekkere spaghetti!

Zo’n vijftigtal studenten van de Katholieke Hogeschool Limburg hebben een bord spaghetti niet echt goed verteerd. Ze waren op stage in Dworp, in het vormingscentrum Destelheide. Na de maaltijd kregen ze braakneigingen en diarree. Elf studenten kregen van de arts van het bijgeroepen mug-team zelfs een injectie om het braken te stoppen. Na een nachtje rusten (en de nodige medicatie) konden de meeste de volgende namiddag weer hun activiteiten hervatten. De school diende ondertussen wel klacht in bij de politie.

Studenten en buren: overlast of overspel

Bij het ene studentenhuis stormen woedende buren binnen in pyjama, bij de vereniging hangt de buurvrouw aan de bar. Wat is de relatie tussen studenten en hun buren? Een sfeerbeeld uit Leiden...
‘De sfeer is echt zwaar verziekt‘. Theo Pronk (zesdejaars geschiedenis) staat met zijn achttien huisgenoten al jarenlang op voet van oorlog met de buren. Oorzaak: het nachtelijk lawaai afkomstig uit zijn studentenhuis. Volgens Pronk valt het wel mee met de overlast: ‘Op van die warme zomernachten zitten we wel eens een paar uur langer op het dakterras dan sociaal wenselijk is.‘ En zoals dat gaat: met een vuurtje erbij en flink wat alcohol.
Gegarandeerd komt er op zo‘n avond een vloekend vrouwenhoofd uit het altijd openstaande slaapkamerraam van de buren: ‘Zijn jullie helemaal gek geworden? Ik bel de politie hoor‘. Pronk geeft toe: ‘Op zo‘n avond gedragen we ons als een stel onbeschofte, zichzelf superieur voelende hufters die burgervrouwtjes gaan afzeiken.‘ Hij doet voor: ‘Hé burgertrut, ga slape dan! Je moet er toch weer vroeg uit morrege!‘
Inmiddels is de onderlinge relatie dusdanig dat buurvrouw elk geluidje aangrijpt om te klagen. Ook bij de politie. Het is de bewoners al op een gele kaart komen te staan, een officiële waarschuwing die bij buitensporig geluidsoverlast wordt uitgedeeld.
Verzoeningspogingen werken averechts. Tijdens het jaarlijks kerstdiner waren de buren uitgenodigd om een biertje mee te drinken.‘ Maar de buurman kwam pas opdagen toen het diner uitliep in de gebruikelijke disco. Pronk: ‘Om te emmeren over het lawaai. Een reeds aangeschoten huisgenoot heeft toen de deur in zijn gezicht dichtgesmeten.‘ Bij oud en nieuw was het niet veel beter. ‘Vonken van het vuur zouden krassen in de auto van de buren hebben gemaakt.
In Huize Decima, Decimastraat 1A, kennen ze het verschijnsel. Mark Louter (derdejaars geneeskunde) en Elsa Boele (derdejaars geschiedenis) herinneren zich hoe er om vier uur ‘s nachts luidkeels in huis werd gezongen. Opeens ging de bel. ‘We kregen de schrik van ons leven en deden alle lichten uit‘. Drie minuten gebel ging over in onophoudelijk gebonk. ‘Omdat het zo‘n raar tijdstip was, was het ontzaglijk eng‘, aldus Louter. Toen ze het eindelijk waagden uit het raam te kijken, zagen ze een man in pyjama met lange regenjas die als een razende op de voordeur stond te hengsten. Boele: ‘Hij schreeuwde: "Doe open als je durft", maar we keken wel uit!‘
De man met de regenjas bleek hun buurman, de vriend van buurvrouw Valerie Nagy. Hun slaapkamer grenst aan het trapportaal van het studentenhuis. De buurvrouw: ‘Het zijn zulke gehorige huizen. Bij elke voetstap op die trap liggen we te dreunen in bed.‘ Nagy ergert zich mateloos aan het feit dat er in Huize Decima regelmatig grote groepen studenten tot diep in de nacht komen drinken. ‘Als af en toe eens zou voorkomen, zou ik niet klagen.‘ Volgens haar gaat harde muziek, gegil, gezang en gebonk op de trap vaak tot twee of drie uur ‘s nachts door; soms wel drie keer per week. Haar vriend heeft al herhaaldelijk ingegrepen, ‘maar dat hielp ook niet‘. Ze overweegt nu de politie in te lichten. ‘Maar je moet wel erg wanhopig zijn om dat te doen‘. De studenten boden ooit na een rumoerige borrelavond een fles wijn aan. Die kwam bij de eerstvolgende borrel meteen weer terug. Zo rond een uurtje of twee, stond de buurman opeens witheet van woede in de keuken. Louter: ‘Hij ging helemaal door het lint! Hij greep toen een van ons bij de kraag en brieste: "Hou je teringwijn maar bij je. Jullie menen er toch geen sodemieter van!"‘
Buurvrouw (68) trouwde met Catena-voorzitter
Meer positieve geluiden zijn te horen bij de bewoners van de Kolfmakersteeg, de straat waar het pand van de studentenvereniging Catena is gevestigd. Natuurlijk wordt er wel eens geklaagd over lawaai. Bijvoorbeeld over het geraas van de afzuigkap. Maar veel overlast is er niet. Bovendien kunnen de steegbewoners altijd gratis een zaal in het pand afhuren voor een

Minder Sabam voor kleine fuiven.

Vanaf 1 januari zal de auteursrechtenorganisatie Sabam de tarieven met 10% verlagen voor feesten en fuiven in zalen tot 300 m² en een toegangsprijs tot 4, 96 €. Voor zalen met een oppervlakte tot 500 m² en eenzelfde inkomprijs zakt het tarief met 8%. Deze verlaging komt er op uitdrukkelijk verzoek van jongeren- en studentenorganisaties, die eerder reeds protesteerden tegen de te hoge tarieven.

Nieuwe voorzitter Gentse studentenraad.

De Gentse Studentenraad heeft een nieuwe voorzitter. Het is afwachten of hij het orgaan nieuw leven in kan blazen. Dat is wel nodig, want de GSR is op sterven na dood.
De nieuwe voorzitter heet Freek Van Baelen en komt uit de Faculteit Economie. Van Baelen moest het opnemen tegen Piet Willems, die gepokt en gemazeld is door het wilde leven aan de Faculteit Rechten. Van Baelen haalde het niet omdat hij zelf zo'n overtuigende kandidaat was maar doordat Willems zichzelf regelrecht het graf inpraatte. Op een vraag hoe hij de verhouding tussen onderwijs en sociale aangelegenheden zag, liet Willems blijken dat hij sociale aangelegenheden niet zo relevant achtte voor de Gentse Studentenraad.
Voorzitter ad interim
Even was er hilariteit toen de secretaris opmerkte dat er te weinig stemgerechtigde leden aanwezig waren. De conventvoorzitters lachten in hun vuistje. Op de vorige vergadering speelden zij namelijk hun stemrecht kwijt en als dat niet gebeurd was, dan had de voorzitter zonder problemen verkozen kunnen worden. Studentenvertegenwoordiger in de Raad van Bestuur en voorzitter ad interim Philippe De Backer counterde echter door "in de geest van de statutenwijzigingen" een stem te geven aan de plaatsvervangers van enkele afwezigen.
Freek werd uiteindelijk met zeven stemmen voor en vier stemmen tegen verkozen tot voorzitter van de GSR. Pieter-Jan Van De Velde, studentenvertegenwoordiger in de Raad van Bestuur, vermoedt dat Freek de GSR kan uitbouwen tot een goed draaiend orgaan. "Ik ken Freek al een aantal jaren en de samenwerking met hem verliep altijd zeer goed. Hij is erin geslaagd om de facultaire studentenraad van de Faculteit Economie bekend te maken bij de studenten én de faculteit. Ik denk dat dat hem ook bij de GSR zal lukken." Het zou wel eens mogen. De GSR was namelijk behoorlijk aan het kwakkelen.
Ambitie
Twee jaar geleden liep alles nog op wieltjes bij de GSR. De sterren stonden perfect en onder dat gesternte werd Joris Roos voorzitter. Roos was een knaap die zich vol ambitie op de job stortte en de GSR wou uitbouwen tot een écht overlegorgaan, met eigen middelen, erkend door de universiteit en met flink wat politiek gewicht in zowel de universitaire overheid als de Vlaamse Vereniging van Studenten, het orgaan dat alle Vlaamse studentenraden overkoepelt. Roos had echter te veel ambitie en was daardoor niet zo geliefd bij de conventvoorzitters én sommige studentenvertegenwoordigers.
Het jaar daarop, in het academiejaar 2001-2002, kwam er een nieuwe sterke man bij de GSR, Ivo De Decker. Toen bleek dat Joris Roos de enige kandidaat was voor de voorzitterverkiezingen, zag de De Decker zijn kans schoon. De verkiezing werd een week uitgesteld en ook De Decker stelde zichzelf kandidaat. Roos werd op magistrale wijze buitenspel gezet. Door de juiste mensen naar de vergadering van de GSR te laten komen, zorgde hij er namelijk voor dat de voorzittersverkiezing in zijn voordeel uitdraaide. Roos werd met hangende pootjes weggezonden - hoewel hij zo'n oneer niet verdiende - terwijl De Decker zich met een sardonische grijns meester maakte van de studentenraad. De Decker liet de GSR echter verkommeren. Zijn flitsen van genialiteit bestonden erin heikele punten uit begrotingen en besluiten te halen maar leiderschap spreidde hij nooit tentoon. De Decker was iemand die maar aan een dossier hoefde te snuffelen om de rotte plekken erin te ontdekken. De GSR werd echter een stuurloos ding dat alleen nog bleef draaien door de oeverloze inzet van de studentenvertegenwoordigers in de Raad van Bestuur en de medewerker van de GSR, Tom Van De Velde.
Uitgehold
Door van de GSR een vleugellam orgaan te maken, zij het nu gewild of ongewild, speelde De Decker in de kaart van het universitaire bestuur, dat op de keper beschouwd alleen maar baat heeft bij een onmondige studentenwerking. De nieuwe voorzitter zal er dan ook een prioriteit van moeten maken om de Gentse Studentenraad erkend te krijgen. De univer

Beste redactie,

Bij het lezen van het artikel in het vorige Studentizine over het "onderzoek" van mevrouw de cultureel antropologe naar studentenkamers moest ik toch wel even slikken... Wat is er misgelopen tijdens de opleiding van mevrouw dat zij een onderzoek, dat toch een ongelooflijk grote groep mensen betreft, durft te baseren op vaststellingen opgedaan bij een scheet van die mensengroep?
Ik hoor ineens wijlen mijn grootmoeder, moge ze rusten in vrede, weer spreken.. en wel door mond van een academisch opgeleide culturele antropologe... . Waarschijnlijk besloot mevrouw, op een vervelende zondagmiddag, de clichés en vooroordelen over studenten nog maar eens kracht bij te zetten, en voegde de week daarop daad bij woord. Luidkeels schreeuwend op het marktplein van een bekende studentenstad, bovenop een vat Jupiler. Waarop enkele van mijn collega's verleid werden door het gouden vocht van plezier en hun kamer geheel ter beschikking stelden. Wisten zij veel...
Met het bekende gevolg, mijn grootmoeder krijgt haar gelijk. De identiteitloze jeugd. Wie zijn ze en waar gaan ze naartoe. Waarschijnlijk de weg op die mevrouw de cultureel antropologe gevolgd is...
Lang Leve de Toekomst
Elise L M
Blijkbaar hanteert men binnen de antropologie niet de regels van de statistische relevantie? Je hebt absoluut gelijk als je stelt dat een “onderzoek” als dat minstens aanspraak zou moeten kunnen maken op een bredere bevragingsbasis. Zoals het nu voorligt lijkt het inderdaad eerder op het toetsen van enkele specimens aan het stereotiepe beeld. Gelukkig komen er nog reacties zoals de jouwe!
Red.

Nederlandse studente krijgt 900.000 Euro schadevergoeding.

Een 23-jarige Nederlandse studente is door de Utrechtse rechtbank in het gelijk gesteld in een procedure tegen de Nederlandse spoorwegen. Zij probeerde op het laatste nippertje nog op de trein te springen, maar raakte daarbij met haar hand geklemd tussen de automatische deuren. Daardoor werd zij meegesleurd, en raakte onder de vertrekkende trein, waarbij zij haar beide benen verloor. Ondanks het feit dat de conducteur het hele voorval had zien gebeuren, was hij niet in de mogelijkheid om in te grijpen, het systeem laat dat namelijk niet toe. De rechtbank oordeelde daarop dat de NS veiligheidsprocedures hanteert die in het geheel niet aangepast zijn aan de huidige stand van de techniek, en bijgevolg de volledige aansprakelijkheid draagt. Daarmee valt ook de normale wettelijk geplafonneerde vergoeding van 136.000 € weg, en wordt een veel ruimere tegemoetkoming opgelegd.

Monsterprijzen voor kabouterporties?

Het Apac (Anti Prijsstijging Actie Comité) heeft aan de twee Leuvense Alma’s actie gevoerd tegen de prijsstijging die op 1 januari van kracht wordt. De prijzen voor de maaltijden zullen tussen de 10 en 40 Eurocent stijgen, en dat vinden de mensen van Apac teveel. Zij benadrukken dat het om de vijfde verhoging in vijf jaar tijd gaat, vinden de porties te klein, en de kwaliteit ondermaats. Dat wordt (uiteraard) betwist door de verantwoordelijke voor de studentenresto’s. Volgens haar heeft de prijs van de maaltijden niet eens gelijke pas gehouden met de gezondheidsindex. De kwaliteit is volgens haar boven twijfel verheven, want centraal computergestuurd bereid, vacuüm verpakt en opgewarmd ter plekke op het moment zelf. Voor wat betreft de porties stelt ze dat de prijzen van de grondstoffen nu eenmaal bepalend zijn voor de portiegrootte, maar ook dat de helft van het door de Alma’s verzamelde afval rechtstreeks van de borden komt. Haar conclusie is dan ook dat de porties ruim volstaan. Vroeger schepten studenten nogal gulzig meer op dan ze de baas konden. Dat is met het huidige systeem niet meer van toepassing, maar daardoor ontstaat wel een andere indruk. Vanaf het tweede semester zullen trouwens ook testschotels worden voorgesteld die meer inspelen op de vraag en de behoeften van de studenten. Zo zal ook de exotische keuken aan bod kunnen komen.

Vaticaan bemoeit zich met Louvain-la-Neuve.

Het katholieke persbureau Zenit, met thuisbasis in Rome, maakt melding van spanningen aan de UCL met betrekking tot het embryo-onderzoek in de universitaire ziekenhuizen.
Marcel Crochet, de UCL rector, stelde eind oktober dat de productie van embryo’s moet kunnen, als dit gebeurt in het strikte kader van het wetenschappelijk onderzoek. Jacques Donnez, het hoofd van de dienst gynaecologie sloot zich daarbij aan, en dat standpunt leidt in Rome tot opschudding. Deze aanpak gaat immers in tegen de richtlijn van de pauselijke academie voor het leven. Bovendien benadrukte de paus zelf nog onlangs dat de universitaire centra die de naam katholiek dragen, de wetten van de kerk en het leergezag moeten respecteren, zeker op het vlak van de bio-ethiek…
Zenit wist ook te melden dat de Fondation Jerôme Lejeune boos is op de UCL. En naar verluidt kan men dan in Louvain-la-Neuve maar beter op z’n tellen beginnen passen. J Lejeune was immers een intimus van Boudewijn I én van JP II, die als inspirator aan de wieg stond van de pauselijke academie voor het leven, de think-tank van Rome voor bio-ethiek. Die stichting is vooral in Wallonië en Frankrijk zeer invloedrijk. De weduwe Lejeune waakt nog steeds als een kloekhen over de strikte naleving van alle oekazes uit Rome en dat zullen ze dus in L-l-N geweten hebben.
Afwachten nu hoe de standpunten in “Nief Leuven” zullen evolueren.

Twee Nederlandse universiteiten in de fout

Niet alleen hogescholen, maar ook universiteiten hebben de afgelopen drie jaar gesjoemeld met de bekostigingsregels. Twee universiteiten moeten geld terugbetalen.
Dat is de uitkomst van het 'zelfreinigende onderzoek', dat het Nederlandse ministerie van Onderwijs had ingesteld naar aanleiding van de hbo-fraude. Man en paard wil het departement niet noemen, bedragen evenmin. Wel lijkt de schade voor de twee verdachte universiteiten beperkt. Volgens onbevestigde berichten moet 2,5 euroton worden terugbetaald. Ter vergelijking: de 22 'foute' hogescholen hebben naar schatting 50 miljoen te veel ontvangen. Het wetenschappelijk onderwijs ging in de fout met uitwisselingsstudenten die een onderwijsprogramma gedeeltelijk volgden, maar voor de totale eerstejaarsbekostiging werden opgevoerd. Ook met cursisten werd gerommeld: ze werden ingeschreven voor een door de overheid bekostigde opleiding en/of kregen ten onrechte een doctorandustitel.
Het ministerie zegt te betwijfelen of de onderste steen boven is. Het gaat immers om eigen opgaven van de universiteiten. Het ministerie steekt echter ook de hand in eigen boezem. Om aan onduidelijkheden een eind te maken, wil staatssecretaris Nijs de bekostigingsregels aanscherpen. Op zijn vroegst half februari is de Algemene Rekenkamer aan de beurt met haar kwaliteitsoordeel over het onderzoek van het ministerie. Pas daarna worden de namen van de betrokken instellingen openbaar gemaakt.
In de zelfrapportage van de Universiteit Utrecht was dit voorjaar sprake van een “omissie” van 15.000 euro. De UU streek bij vergissing voor negen deelnemers aan een managementcursus ook nog eens diplomafinanciering op.
HOP, Peter Hanff/XB

Gratis onderwijs loopt duur in de papieren!

De Amerikaanse Universiteit van Missouri moet in totaal 450 miljoen dollar betalen aan tweehonderd studenten en afgestudeerden. De universiteit is aangeklaagd door twee alumni en een student wegens het onterecht vragen van collegegeld. Zij baseerden zich op een wet uit 1889. Deze schrijft voor dat elke inwoner van zestien jaar en ouder, woonachtig in de staat Missouri, gratis onderwijs kan volgen. Naast Missouri waren er destijds nog elf andere staten die de wet aannamen. Maar overal werd de wet rond 1930 weer afgeschaft, behalve uitgerekend in Missouri. De universiteit gaat waarschijnlijk in hoger beroep.
(The New York Times)

Alison wordt eerste vrouwelijke baas van Cambridge.

Voor het eerst in z’n geschiedenis van bijna 800 jaar, zal de gereputeerde universiteit van Cambridge vanaf oktober 2003 geleid worden door een vrouw. Alison Richard werd vorige week vrijdag verkozen tot vice-kanselier, de hoogste bestuurlijke functie binnen de universiteit. Alison studeerde antropologie in Cambridge en Londen, en is sedert 1972 verbonden aan de Yale-universiteit.

Examenresultaten per SMS.

In Australie hebben een vijfduizendtal studenten de primeur beleefd: zij kregen als allereersten hun resultaten per SMS. Vermits de GSM zowat het allerbelangrijkste communicatiemedium is geworden voor jongeren, heeft de staat Victoria daarop ingespeeld door de mogelijkheid te voorzien de examenresultaten per SMS te ontvangen. Ruim 5000 examinandi maakten daarvan gebruik, maar het allerpopulairste medium om de eigen resultaten te consulteren was wel het internet. Van de in totaal 77.000 studenten, consulteerden er liefst 58.000 hun resultaten online via het internet. De vaste telefoondienst kende ook bijval met 13.000 studenten die via een automatische telefoondienst hun resultaten opvroegen. Amper een duizendtal studenten wachtten de gewone kennisgeving per post af (is de Australische postdienst dan misschien even “efficiënt” als de onze?).